Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

Het ontbijt overslaan of ‘s avonds laat eten verhoogt het risico op coronaire hartziekte

Literatuur - Cahill LE, Chiuve SE, Mekary RA. - Circulation. 2013 Jul 23;128(4):337-43


Prospective Study of Breakfast Eating and Incident Coronary Heart Disease in a Cohort of Male US Health Professionals.

 
Cahill LE, Chiuve SE, Mekary RA, et al.
Circulation. 2013 Jul 23;128(4):337-43. doi: 10.1161/CIRCULATIONAHA.113.001474
 

Achtergrond

Hoewel het ontbijt vaak als belangrijkste maaltijd van de dag wordt beschouwd, bestaat er geen evidence-based aanbeveling ten aanzien van eetgewoonten voor volwassenen. De 2002 National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) suggereerde dat Amerikanen vaak het ontbijt overslaan (18%) en tussendoortjes eten (86%)[1]. Gewoontes zoals het overslaan van maaltijden bleken positief geassocieerd met cardiometabolische gezondheiduitkomsten zoals overgewicht [2] en gewichtstoename [3], dislipidemie [4,5], bloeddruk [6], insulinegevoeligheid [4,5] en diabetes mellitus [7].
Deze studie beoogde om prospectief vast te stellen of eetgewoonten, inclusief het overslaan van ontbijt, gerelateerd zijn aan het risico op cornaire hartziekte (CHD). 51529 mannelijke deelnemers werden middels vragenlijsten gevolgd in de Health Professionals Follow-up Study (HPFS).

 
Belangrijkste resultaten

  • Mannen die geen ontbijt nemen hadden 33% meer kans op CHD dan mannen die wel ontbijt eten (RR: 1.33, 95%CI: 1.13-1.57). Correctie voor demographische, diet- en activiteitfactoren veranderde dit nauwelijks (RR: 1.27, 95CI%: 1.06-1.53), terwijl verdure correctie voor mogelijke mediatoren van BMI, hypercholesterolemie, hypertensie en diabetes mellitus het risico afzwakten (RR: 1.18, 95%CI: 0.98-1.43).
  • Mannen die laat op de avond eten hebben  55% meer risico op CHD dan mannen die dit niet doen (RR: 1.55, 95%CI: 1.05-2.29). Wanneer dezelfde analyse werd uitgevoerd met uitsluiting van mannen met een BMI>30 gaf vergelijkbare resultaten (RR: 1.58, 95%CI: 1.02-2.46).
  • Er werd geen associatie gevonden tussen eetfrequentie en CHD.
  • Uitsluiting van deelnemers met diabetes mellitus, hypertensie of hypercholesterolemie bij aanvang van de studie gaf vergelijkbare resultaten.
  • Wanneer gegroepeerd volgens leeftijd, hadden mannen  <60  jaar die hun ontbijt overslaan een hoger CHD risico dan mannen die wel ontbijten (RR: 1.55, 95%CI: 1.09-2.22),  terwijl niet ontbijten geen significant verhoogd risico opleverde bij oudere mannen (RR: 1.06, 95%CI: 0.84-1.33).
 

Conclusie

Deze grote prospectieve studie liet een hoger risico op CHD zien bij mannen die het ontbijt overslaan en bij mannen die laat in de avond eten. Eetfrequentie was niet geassocieerd met een hoger CHD risico. De gevonden associaties waren consistent maar bescheiden. Ze moeten daarom worden bevestigd in andere studies, en in vrouwen en andere etnische groeperingen, alvorens een dagelijks ontbijt kan worden aanbevolen ter preventie van CHD.
 

Referenties

1. Kant AK, Graubard BI. Secular trends in patterns of self-reported food consumption of adult Americans: NHANES 19
2. Song WO, Chun OK, Obayashi S, et al. Is consumption of breakfast associated with body mass index in US adults? J Am Diet Assoc. 2005;105:1373–1382.
3. van der Heijden AA, Hu FB, Rimm EB, van Dam RM. A prospective study of breakfast consumption and weight gain among U.S. men. Obesity (Silver Spring). 2007;15:2463–2469.
4. Farshchi HR, Taylor MA, Macdonald IA. Deleterious effects of omitting breakfast on insulin sensitivity and fasting lipid profiles in healthy lean women. Am J Clin Nutr. 2005;81:388–396.
5. Jenkins DJ, Wolever TM, Vuksan V, et al. Nibbling versus gorging: metabolic advantages of increased meal frequency. N Engl J Med. 1989;321:929–934.
6. Stote KS, Baer DJ, Spears K, et al. A controlled trial of reduced meal frequency without caloric restriction in healthy, normal-weight, middle-aged adults. Am J Clin Nutr. 2007;85:981–988.
7. Mekary RA, Giovannucci E, Willett WC et al. Eating patterns and type 2 diabetes risk in men: breakfast omission, eating frequency, and snacking. Am J Clin Nutr. 2012;95:1182–1189.
 

Klik door naar dit artikel op Pubmed

Deel deze pagina met collega's en vrienden: