Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

Voordelige effecten SGLT2 remmer op metabool syndroom bij diabetespatiënten

Davies MJ, et al, Diabetes Metab Syndr Obes, 2017

Canagliflozin improves risk factors of metabolic syndrome in patients with type 2 diabetes mellitus and metabolic syndrome

 
Davies MJ, Merton KW, Vijapurkar U, et al.
Diabetes Metab Syndr Obes. 2017;10:47-55
 

Achtergrond

Canagliflozine, een SGLT2 remmer, verhoogt de urinaire uitscheiding van glucose, wat in patiënten met type 2 diabetes (T2DM) resulteert in betere glycemische controle, gewicht en bloeddruk [1-4]. Deze verbeteringen suggereren dat canagliflozin ook een effectieve behandelmethode kan zijn om bepaalde factoren van metabool syndroom te verbeteren in T2DM-patiënten, zoals dyslipidemie, centrale obesitas, hypertensie en glucoseintolerantie.
 
In deze post-hoc analyse werden de effecten van canagliflozine vergeleken met deze van glimepiride (studie 1 op een metformine achtergrond) en met deze van sitagliptine 100 mg (studie 2 op een metformine en sulfonylurea achtergrond) in T2DM-patiënten met metabool syndroom [5,6].
 

Belangrijkste resultaten

  • In week 52 van studie 1 resulteerden 100 mg canagliflozine en glimepiride in vergelijkbare HbA1c reductie. Daarentegen was 300 mg canagliflozine geassocieerd met een grotere reductie van HbA1c ten opzichte van glimepiride.
  • Vergeleken met glimepiride resulteerde 100 en 300 mg canagliflozine tot grotere afnames in lichaamsgewicht, BMI, tailleomtrek, systolische bloeddruk (SBP) en diastolische bloeddruk (DBP).
  • Canagliflozine 100 en 300 mg waren geassocieerd met grotere toenames in HDL-C en LDL-C, alsmede met numerieke reducties in triglyceriden, ten opzichte van glimepiride.
  • Na 52 weken voldeed 87% van de patiënten uit de canagliflozine 100 mg groep, 86% van de patiënten uit de canagliflozine 300 mg groep en 93% van de patiënten uit de glimepiride groep aan de criteria voor metabool syndroom.
  • In week 52 van studie 2 resulteerde canagliflozine 300 mg tot grotere afnames in HbA1c en FPG dan sitagliptine 100 mg, alsmede met grotere afname in gewicht, BMI, tailleomtrek, SBP en DBP.
  • HDL-C en LDL-C namen toe en triglyceriden namen af met canagliflozine 300 mg ten opzichte van sitagliptine 100 mg.
  • Het gedeelte patiënten dat voldeed aan de criteria van metabool syndroom op week 52 was 89% van de canagliflozine 300 mg groep en 95% in de sitagliptine 100 mg groep.
  • In de algehele populatie van iedere studie werd canagliflozine goed getolereerd.
  • In studie 1 waren canagliflozine 100 mg en 300 mg ten opzichte van glimepiride, geassocieerd met hogere incidentie genitale mycotische infecties (mannen resp. 6.7 en 8.3 vs 1.1%, vrouwen resp. 11.3 en 13.9 vs. 2.3%), urineweginfecties (resp. 6.4 en 6.4 vs 4.6%) en osmotische diurese-gerelateerde bijwerkingen (resp. 5.6 en 6.2 vs. 1.7%).
  • De incidentie van gedocumenteerde hypoglycemie was significant lager met canagliflozine 100 en 300 mg dan met glimepiride (resp. 5.6 en 4.9 vs. 34.2%).
  • In studie 2 was canagliflozine 300 mg ten opzichte van sitagliptine geassocieerd met hogere incidentie genitale mycotische infecties (mannen 0.5 vs 9.2%, vrouwen 4.3 vs 15.3%) en osmotisch diurese-gerelateerde bijwerkingen (2.4 vs 5.0%) en was de incidentie urineweginfecties gelijk tussen de groepen (5.6 vs 4.0%).
  • Op een achtergrond van metformine en sulfonylurea was de incidentie gedocumenteerde hypoglycemie met canagliflozin 300 mg gelijk aan deze van sitagliptine 100 mg (43.2 vs 40.7%).
 

Conclusie

In een post-hoc analyse van twee studies had canagliflozine in T2DM-patiënten met metabool syndroom voordelige effecten op gewicht, BMI, tailleomtrek, SBP, DBP en HDL-C ten opzichte van glimepiride of sitagliptine. In de algehele studiepopulatie werd canagliflozine over het algemeen goed getolereerd met hogere incidentie genitale mycotische infecties en osmotische diurese-gerelateerde bijwerkingen.

Vind deze publicatie online op Metab Syndr Obes
 

Referenties

1. Stenlöf K, Cefalu WT, Kim KA, et al. Long-term efficacy and safety of canagliflozin monotherapy in patients with type 2 diabetes inadequately controlled with diet and exercise: findings from the 52-week CANTATAM study. Curr Med Res Opin. 2014;30(2):163–175.
2. Lavalle-González FJ, Januszewicz A, Davidson J, et al. Efficacy and safety of canagliflozin compared with placebo and sitagliptin in patients with type 2 diabetes on background metformin monotherapy: a randomised trial. Diabetologia. 2013;56(12):2582–2592.
3. Wilding JP, Charpentier G, Hollander P, et al. Efficacy and safety of canagliflozin in patients with type 2 diabetes mellitus inadequately controlled with metformin and sulphonylurea: a randomised trial. Int J Clin Pract. 2013;67(12):1267–1282.
4. Forst T, Guthrie R, Goldenberg R, et al. Efficacy and safety of canagliflozin over 52 weeks in patients with type 2 diabetes on background metformin and pioglitazone. Diabetes Obes Metab. 2014;16(5):467–477.
5. Cefalu WT, Leiter LA, Yoon KH, et al. Efficacy and safety of canagliflozin versus glimepiride in patients with type 2 diabetes inadequately controlled with metformin (CANTATA-SU): 52 week results from a randomised, double-blind, phase 3 non-inferiority trial. Lancet. 2013;382(9896):941–950.
6. Schernthaner G, Gross JL, Rosenstock J, et al. Canagliflozin compared with sitagliptin for patients with type 2 diabetes who do not have adequate glycemic control with metformin plus sulfonylurea: a 52-week, randomized trial. Diabetes Care. 2013;36(9):2508–2515.