Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

Hoog-sensitief troponine I heeft prognostische waarde bij post-ACS diabetespatiënten

Cavender MA et al, Circulation, 2017

Serial Measurement of High Sensitivity Troponin I and Cardiovascular Outcomes in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus in the EXAMINE Trial

 
Cavender MA, White WB, Jarolim R, et al.
Circulation 2017; published online ahead of print
 

Achtergrond

Hoog-sensitief cardiaal troponine I (hsTnI) is een bruikbare marker bij het identificeren van type 2 diabetes mellitus (T2DM)-patiënten met een hoog risico op cardiovasculaire (CV) events [1-3]. In de fase IIIb EXAMINE studie werd de CV veiligheid van alogliptine, een niet-selectieve DPP-4 remmer, bepaald in 5380 post-ACS-patiënten met T2DM [4,5].
 
In deze analyse van de EXAMINE studie werd de relatie tussen het hsTnI concentratieverschil (vanaf baseline tot 6 maanden) en uitkomst bestudeerd, alsmede de CV veiligheid van alogliptine bij patiënten met het hoogste CV risico.
 

Belangrijkste resultaten

  • Patiënten met hogere concentraties hsTnI op baseline waren ouder, vaker man, hadden vaker een voorgeschiedenis met myocardinfarct (MI) dan met onstabiele angina als kwalificatie-event, hadden langer T2DM en hadden vaker renale dysfunctie en hartfalen.
  • HsTnI was detecteerbaar in 93% van de patiënten, waarvan 16% een hsTnI concentratie boven de 99e percentiel bovenlimiet (upper reference limit) hadden.
  • De concentratie hsTnI op baseline was onafhankelijk geassocieerd met het ontwikkelen van een ernstig CV event, terwijl patiënten met een hsTnI boven de 99e percentiel bovenlimiet een 3- tot 9-voudig hoger risico hadden op een ernstig CV event.
  • T2DM-patiënten met hsTnI ≥1.9 ng/L tot <26 ng/L hadden een 3-voudig verhoogd risico op CV sterfte, MI of stroke, ten opzichte van patiënten met ondetecteerbaar hsTnI (11.5% vs. 4.1%, gecorrigeerde HR 2.86, 95% CI 1.41-5.78, P=0.004).
  • Er was een sterk positieve, gegradeerde relatie tussen hsTnI op 6 maanden en de incidentie van toekomstige ernstige CV events.
  • Op basis van het hsTnI concentratieverschil vanaf baseline tot 6 maanden hadden de meeste patiënten geen verschil of een afname in concentratie, terwijl 21.5% van de patiënten een minstens 25% hogere hsTnI concentratie hadden.
  • Baseline hsTnI en een voorgeschiedenis met hartfalen waren de enige onafhankelijke voorspellers van verschil in hsTnI concentratie vanaf baseline tot 6 maanden (P<0.001 voor beide).
  • Vergeleken met patiënten met consistent laag hsTnI waren klinisch stabiele patiënten met hsTnI waardes boven de 99e percentiel bovenlimiet (vanaf baseline tot 6 maanden) een hoger risico voor CV sterfte, MI of stroke  (28.1% vs. 8.8%, gecorrigeerde HR 2.65, 95%CI 1.64-4.28, P<0.001). Vergelijkbaar hadden patiënten met aanhoudend verhoogd hsTnI een hoger risico op ernstige CV events dan patiënten met stabiel laag hsTnI (22.5% vs. 8.8%, gecorrigeerde HR 1.90, 95% CI 1.33-2.70, P<0.001).
  • Patiënten met een zeer hoog CV risico (baseline hsTnI ≥ 26 ng/L) hadden geen verhoogd of verlaagd risico op CV sterfte, MI of stroke met alogliptine ten opzichte van placebo: alogliptin vs. placebo 22.3% vs. 23.0%, HR 0.87, 95% CI 0.60-1.25, P=0.44.
  • De effecten van alogliptine op CV sterfte, MI of stroke waren vergelijkbaar ongeacht hsTnI concentraties op baseline (P-interactie=0.80).
 

Conclusie

Het merendeel van de post-ACS T2DM-patiënten hadden detecteerbare niveaus hsTnI. De mate van hsTnI toename is een onafhankelijke voorspeller voor zowel ischemische hartziekte als hartfalen events. Ten opzichte van placebo was alogliptine niet geassocieerd met een verhoogd risico op ernstige CV events in patiënten met een hoog risico op basis van hsTnI toename. Deze bevindingen dragen bij het aan het verduidelijken van de rol van hsTnI als voorspeller van ernstige CV events bij T2DM-patiënten.
 
Vind deze publicatie online op Circulation
 

Referenties

1. de Lemos JA, Drazner MH, Omland T, et al. Association of troponin T detected with a highly sensitive assay and cardiac structure and mortality risk in the general population. JAMA. 2010;304:2503-2512.
2. Morrow DA, Cannon CP, Jesse RL, et al. National Academy of Clinical Biochemistry Laboratory Medicine Practice Guidelines: Clinical Characteristics and Utilization of Biochemical Markers in Acute Coronary Syndromes. Clin Chem. 2007;53:552-574.
3. Everett BM, Brooks MM, Vlachos HE, et al. Troponin and Cardiac Events in Stable Ischemic Heart Disease and Diabetes. N Engl J Med. 2015;373:610-620.
4. White WB, Bakris GL, Bergenstal RM, et al. EXamination of cArdiovascular outcoMes with alogliptIN versus standard of carE in patients with type 2 diabetes mellitus and acute coronary syndrome (EXAMINE): a cardiovascular safety study of the dipeptidyl peptidase 4 inhibitor alogliptin in patients with type 2 diabetes with acute coronary syndrome. Am Heart J. 2011;162:620-626.
5. White WB, Cannon CP, Heller SR, et al. Alogliptin after acute coronary syndrome in patients with type 2 diabetes. N Engl J Med. 2013;369:1327-1335.