Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

Drie SGLT2-remmers geassocieerd met verlaagd CVD risico in real-world setting

Cardiovascular mortality and morbidity in patients with type 2 diabetes following initiation of sodium-glucose co-transporter-2 inhibitors versus other glucose-lowering drugs (CVD-REAL Nordic): a multinational observational analysis

Birkeland KI, Jørgensen ME, Carstensen B, et al. - Lancet Diabetes Endocrinol 2017; published online ahead of print

Achtergrond

Het is niet aangetoond dat alleen het verbeteren van glucoseregulatie leidt tot een verlaagd risico op cardiovasculaire (CV) ziekte, maar de SLGT2 remmers empagliflozine en canagliflozine zijn geassocieerd met een overtuigende reductie van CV risico [1-5]. Het is nog onbekend of deze effecten gezien zullen worden voor alle SGLT2 remmers en of deze bevindingen zich ook vertalen naar een real-world setting.

In deze studie werd bestudeerd of het nieuw gebruik van SLGT2 remmers ten opzichte van nieuwe gebruik van andere glucoseverlagende middelen, geassocieerd was met veranderingen in CV mortaliteit- en ziekterisico, waaronder MACE en ziekenhuisopname events voor hartfalen (HF).

Hiervoor werd een observationele analyse uitgevoerd met het nationale register van Denemarken, Noorwegen en Zweden (CVD REAL). Dit includeerde alle patiënten met type 2 diabetes mellitus (T2DM) die nieuwe glucoseverlagende medicatie startte na de introductie van SGLT2 remmers (2012 of 2013) tot het einde van 2015 (n=435.629). Er werden propensity score analyses (1:3) uitgevoerd om iedere patiënt die startte met een SGLT2 remmer (n=91.320) of met andere glucoseverlagende middelen (n=68.490) te matchen.

CV uitkomsten waren CV mortaliteit, MACE waaronder CV mortaliteit, myocardinfarct (MI) en ischemische of hemorragische stroke, ziekenhuisopname voor HF, niet-fataal MI en niet-fataal stroke. Andere van tevoren gedefinieerde uitkomsten waren sterfte door alle oorzaken, atriumfibrilleren (AF) en ernstige hypoglycemie.

Belangrijkste resultaten

Conclusie

In een real-world setting werd nieuw gebruik van een SGLT2 remmer geassocieerd met een lager risico op CVD en CV mortaliteit, dan met nieuw gebruik van andere glucoseverlagende middelen bij diabetespatiënten. Dit komt overeen met resultaten van CV uitkomstenstudies met deze klasse middelen. Bovendien ondersteunt dit resultaat een mogelijk klasse-effect, gezien meer dan 90% van de blootstellingstijd aan SLGT2 remmers vertegenwoordigd werd door dapagliflozine en bevindingen complementair waren aan wat eerder gevonden is in andere CV uitkomstenstudies met empagliflozine en canagliflozine. Deze bevindingen kunnen bruikbaar zijn voor artsen die diabetespatiënten met hoog CVD risico behandelen.

Referenties

Toon referenties

Vind deze publicatie online op Lancet Diabetes Endocrinol