Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

Nieuwe inzichten in causale mechanismen voor type 2 diabetes

A Mendelian Randomization Study of Metabolite Profile, Fasting Glucose and Type 2 Diabetes

Liu J, Bert van Klinken J, Semiz S, et al. - Diabetes 2017; published online ahead of print

Achtergrond

Type 2 diabetes (T2DM) is in verband gebracht met hogere circulerende niveaus van triglyceriden en lagere concentraties van HDL-c, evenals met ontregeling van fosfolipiden, vertakte aminozuren, keto-zuur metabolieten en ander metabolieten zoals acyl-carnitines [1-3]. Mogelijke causale relaties tussen deze associaties zijn niet opgehelderd in bestaande studies.

In de huidige studie werden potentiële causale metabole routes in glucosehomeostase onderzocht, door gebruik te maken van genetische voorspellers uit gepubliceerde metaboliet genoom-brede associatiestudies (GWAS), gestuurd door pathway-gebaseerd bewijs om instrumentele variabelen te selecteren. Vervolgens werd Mendeliaanse randomisatie (MR) uitgevoerd voor de geselecteerde metabole markers en glucose/T2DM.

De geobserveerde associaties tussen metabolieten en nuchtere glucose/T2DM werden getest in de Erasmus Rucphen Familie (ERF) studie, een prospectief familie-gebaseerde studie [4]. In totaal werden 562 metabole markers, inclusief subfracties van lipoproteïnen, triglyceriden, fosfolipiden, ceramiden, aminozuren, acyl-carnitines en kleine intermediate verbindingen, gemeten door vijf verschillende metabolomics platformen. Metabolieten geassocieerd met glucose in de ERF studie (n=124) werden kandidaten voor MR.

Voor iedere metaboliet geassocieerd met glucose, werd een twee-sample bi-directionele MR uitgevoerd, en er werd getest of genetisch variabele niveaus van een bepaald metaboliet het risico op verhoogd glucose en T2DM beïnvloedt, en of een genetisch verhoogd risico op T2DM of verhoogd glucose in verband staat met circulerende niveaus van een bepaald metaboliet.

Belangrijkste resultaten

Conclusie

Mendeliaanse randomisatie leverde bewijs voor mogelijke causale metabole routes richting verstoorde glucose homeostase en T2DM. Deze bevindingen wijzen in de richting van dat grote HDL deeltjes een verlagend effect hebben op glucose, terwijl het tegenovergestelde het geval is met triglyceriden en kleine HDL deeltjes. Dit doet vermoeden dat dit doelwitten voor glucosemanagement zouden kunnen zijn.

Referenties

Toon referenties

Vind dit artikel online op Diabetes