Cardiovasculaire Geneeskunde.nl

U-curve voor associatie tussen natriuminname en CV events

Urinary sodium excretion, blood pressure, cardiovascular disease, and mortality: a community-level prospective epidemiological cohort study

Mente A, O’Donnell M, Rangarajan S et al. - The Lancet 2018; 392: 496–506

Introductie en methoden

Richtlijnen bevelen een gemiddelde natriuminname van niet meer dan 2 g/dag aan voor de algemene populatie, gebaseerd op de aanname dat deze dieetmaatregel tot een afname in incidentie van verhoogde bloeddruk (BP), CV ziekte en mortaliteit kan leiden [1,2]. Er zijn echter geen data die een directe associatie tussen verhoogde natriuminname en nadelige CV events ondersteunen op populatieniveau.

De Prospective Urban Rural Epidemiology (PURE)-studie includeerde gedetailleerde data over gemiddelde natriuminname, CV ziekte, en mortaliteit in een grote steekproef van individuen uit de algemene populatie van verschillende landen en gemeenschappen [3]. Deze analyse van de PURE-studie evalueerde de associatie tussen natriuminname en CV uitkomsten op gemeenschapsniveau, in deelnemers zonder CV ziekte bij baseline.

PURE includeerde 168.067 individuen van 35-70 jaar. Voor deze analyse werd een nuchter ochtendurinemonster verzameld van elke deelnemer, om de 24 u natrium- en kaliumuitscheiding in urine te schatten, die werd gebruikt als surrogaat van natrium- en kaliuminname. Bovendien werd de BP gemeten. Deelnemers werden gevolgd voor 3, 6 en 9 jaar om data over risicofactoren en uitkomsten te verzamelen.

Testen voor lineariteit en afwijkingen van lineariteit werden gebruikt om de helling te bepalen, die de relatie tussen gemiddelde natrium- en kaliuminname (per 1 g toename in inname voor beide) en het gecorrigeerde, gemiddelde aantal CV events weergaf. Om te bepalen of de associaties op gemeenschapsniveau varieerden bij gemiddelde natrium- of kaliuminname, werden subgroepen gemaakt door de gemeenschappen in tertielen voor inname te verdelen en geschatte associaties voor beide werden bepaald (voor natrium: laagste tertiel <4,43 g/dag, middelste tertiel 4,43-5,08 g/dag, hoogste tertiel >5,08 g/dag).

Belangrijkste resultaten

Conclusie

In een grote populatie-gebaseerde studie was verminderde natriuminname geassocieerd met een hoger CV risico en een verhoogde natriuminname was geassocieerd met een toename in stroke. De auteurs suggereren dat een populatie-specifieke strategie voor natriumreductie gericht op landen of gemeenschappen met natriuminname hoger dan 5 g/dag de voorkeur zou hebben vergeleken met een populatie-brede strategie van natriuminname om CVD te verlagen.

Redactioneel commentaar

In hun redactionele commentaar, beschrijven Messerli, Hofstetter en Bangalore [4] de data van Mente et al. als ‘’provocative’’, en bekritiseren hun werk, omdat de bevindingen suggereren dat natrium een cardio-beschermend effect zou kunnen hebben, en dat de analyses gebaseerd zijn op een enkele urine natriumexcretiemeting, zonder rekening te houden met potentiele confounders. Ze benoemen ook de studie van Mente et al. die 2 jaar geleden gepubliceerd is waarin gesteld werd dat zoutrestrictie schadelijk kan zijn [5]. Dit resulteerde in een reactie van de gemeenschap van 'ongeloof' dat 'zulke slechte wetenschap' gepubliceerd zou moeten worden in de Lancet [6]. De auteurs concluderen: ‘’Argumenten voor de relatie tussen zout en cardiovasculaire ziekten weerspiegelen een standpunt dat beter bij middeleeuwse christenen past, dan bij moderne dagelijkse wetenschappers. Veroordelende termen zoals ‘’slechte wetenschap’’ kunnen erop wijzen dat bevindingen niet in overeenstemming zijn met vooraf gevormde inzichten van de toeschouwer… Methodologische problemen niet in acht genomen, lijdt het geen twijfel dat, met een opmerkelijke uitzondering van de voordelen van een toename in kaliuminname, de bevindingen van Mente en collega’s opnieuw aanleiding zullen geven voor tegenstrijdigheid. Echter, ‘’tegenstrijdigheid is het levensbloed van de wetenschap’’ en ‘’moet worden toegejuicht, want de wetenschap gaat alleen vooruit door tegenstrijdige uitkomsten’’.

Referenties

Toon referenties

Vind dit artikel online op The Lancet