Aficamten verbetert gezondheidsstatus en inspanningscapaciteit bij niet-obstructieve HCM
ESC-congres 2026 – In de fase 3 ACACIA-HCM-studie verbeterde aficamten de gezondheidsstatus en inspanningscapaciteit bij patiënten met symptomatische niet-obstructieve HCM in vergelijking met placebo.
Deze samenvatting is gebaseerd op de presentatie van Ahmad Masri (Portland, OR, VS) tijdens het ESC-congres 2026 - ACACIA-HCM: Aficamten for symptomatic nonobstructive hypertrophic cardiomyopathy.
Introductie en methoden
Niet-obstructieve hypertrofische cardiomyopathie (nHCM) gaat gepaard met een aanzienlijke ziektelast en er zijn momenteel geen effectieve behandelopties beschikbaar. Patiënten met nHCM ervaren vaak klachten bij inspanning die hun inspanningscapaciteit aanzienlijk beperken. Aficamten is een allosterische, reversibele cardiale myosineremmer die is goedgekeurd voor de behandeling van obstructieve HCM. Of aficamten ook klinische voordelen biedt bij nHCM, moest nog worden vastgesteld.
ACACIA-HCM was een multinationale, dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase 3-studie waarin de werkzaamheid en veiligheid van aficamten werden onderzocht bij patiënten met symptomatische nHCM (NYHA-klasse II–III; KCCQ-CSS ≤85%; LVEF ≥60%; NT-proBNP ≥300 pg/mL; gradiënt in de linkerventrikeluitstroombaan (LVOT) <30 mmHg in rust en <50 mmHg na de Valsalva-manoeuvre). In totaal werden 517 patiënten in een 1:1-verhouding gerandomiseerd naar aficamten (5–20 mg) of placebo gedurende maximaal 72 weken, gevolgd door een wash-outperiode van 4 weken.
De twee primaire eindpunten waren de veranderingen in KCCQ-CSS en pVO₂ vanaf studieaanvang tot week 36.
Belangrijkste resultaten
- Na 36 weken verbeterde aficamten de KCCQ-CSS ten opzichte van placebo (LSM-verschil: 3,0 punten; 95%BI: 0,5–5,5; P=0,021).
- Aficamten verbeterde de pVO₂ vanaf studieaanvang tot week 36 ten opzichte van placebo (LSM-verschil: 0,67 mL/kg/min; 95%BI: 0,22–1,11; P=0,003).
- De effecten van aficamten op beide primaire eindpunten waren consistent in de vooraf gespecificeerde subgroepen, waaronder gebruik van bètablokkers, aanwezigheid van intracavitaire obstructie en genotypestatus.
- Na 36 weken werd bij 41.9% van de patiënten die aficamten kregen een verbetering van ≥1 NYHA-functionele klasse waargenomen, tegenover 27.8% van de patiënten die placebo kregen (verschil: 14,1%; 95%BI: 6.0–22.2; P<0,001).
- Aficamten verbeterde de algehele inspanningsprestatie ten opzichte van placebo (gemiddeld verschil in samengestelde z-score: 0,14; 95%BI: 0,07–0,22; P<0,001).
- Na 36 weken waren de NT-proBNP-waarden lager met aficamten dan met placebo (geometrische LSM-ratio: 0,43; 95%BI: 0,38–0,47; P<0,001).
- De verandering in de linkeratriumvolume-index vanaf studieaanvang tot week 36 verschilde niet significant tussen de groepen (LSM-verschil: –1,3; 95%BI: –2,64 tot 0,04; P=0,058).
- Er was geen verschil tussen de groepen in de tijd tot het eerste samengestelde CV-event (HR: 1,13; 95%BI: 0,62–2,07; P=0,678).
- Aficamten werd over het algemeen goed verdragen en er werden geen nieuwe veiligheidssignalen waargenomen.
Conclusie
In de ACACIA-HCM-studie verbeterde aficamten de inspanningscapaciteit, de door patiënten gerapporteerde gezondheidsstatus en symptomen ten opzichte van placebo bij patiënten met symptomatische nHCM. Behandeling met aficamten was daarnaast geassocieerd met verbeteringen in NYHA-functionele klasse, algehele inspanningsprestatie en NT-proBNP-waarden, zonder nieuwe veiligheidssignalen.
- Onze rapportage is gebaseerd op de informatie die tijdens het ESC-congres 2026 is verstrekt en de publicatie in N Engl J Med. -