Sekseverschillen in werkzaamheid en veiligheid van lomitapide bij real-world-HoFH-patiënten

In een post-hocanalyse van de Pan-European Lomitapide Study onder 75 patiënten met homozygote familiaire hypercholesterolemie (HoFH) leidde lomitapide tot een vergelijkbare LDL-c-reductie bij mannen en vrouwen, maar rapporteerden vrouwen meer gastro-intestinale nadelige events.

Deze samenvatting is gebaseerd op de publicatie van Pavanello C, Suppressa P, Castiglione S, et al. - Sex-related differences in response to lomitapide in HoFH: A subanalysis of the Pan-European Lomitapide retrospective observational study. Atherosclerosis. 2025 Feb;401:119089. doi: 10.1016/j.atherosclerosis.2024.119089

Introductie en methoden

Achtergrond

Homozygote familiaire hypercholesterolemie (HoFH) is een erfelijke vetstofwisselingsstoornis die wordt gekenmerkt door een zeer verhoogde LDL-c-waarde en een groter risico op vroegtijdige ASCVD [1]. Mannen en vrouwen worden in gelijke mate getroffen [2]. Lomitapide, een orale, selectieve remmer van microsomaal triglyceridetransfereiwit, verlaagde de LDL-c-waarde met 60% in een real-world setting , hoewel de respons varieerde [3]. Mogelijk spelen sekseverschillen een rol in het effect van medicamenteuze behandelingen en in cardiovasculaire uitkomsten bij patiënten met HoFH.

Doel van de studie

De auteurs analyseerden verschillen tussen mannen en vrouwen in de effectiviteit en veiligheid van lomitapide en de incidentie van MACE.

Methoden

Dit was een post-hocanalyse van de Pan-European Lomitapide Study, een multicentrisch, observationeel, retrospectief, ongecontroleerd onderzoek waarin 75 HoFH-patiënten uit 9 Europese landen gedurende ≥1 maand lomitapide kregen [3]. De mediane follow-upduur was 19 maanden (IQR: 11-41).

Uitkomstmaten

De belangrijkste uitkomsten waren de procentuele verandering in de LDL-c-waarde na 3, 6, 12 en 24 maanden en de gerapporteerde nadelige events tijdens de behandeling.

Belangrijkste resultaten

Werkzaamheid

• De patiëntkenmerken bij aanvang van de studie, waaronder lipidenwaarden en HVZ-risicofactoren, waren vergelijkbaar tussen mannen (n=37) en vrouwen (n=38).

• Hoewel de LDL-c-daling numeriek groter was bij vrouwen, was er geen significant verschil in de gemiddelde procentuele LDL-c-verandering tussen mannen en vrouwen na 3, 12 of 24 maanden. Na 6 maanden was de mediane LDL-c-reductie bij vrouwen groter dan bij mannen (-53,0%; IQR: -66,9% tot -24,3% vs. -32,9%; IQR: -51,5% tot -20,3%; P=0,051). 

• De LDL-c-waarde was numeriek, zij het niet significant, lager bij vrouwen dan bij mannen op alle tijdstippen tijdens de follow-up (alle P>0,05).

• Bovendien verschilde de jaarlijkse gemiddelde ± SD LDL-c-verlaging niet tussen vrouwen (-4,83% ± 7,02%) en mannen (-4,03% ± 9,74%; P=0,526). 

• Er was geen verschil in de mediane lomitapidedosering op enig tijdstip tussen de geslachten, noch in de intensiteit van gelijktijdige lipidenverlagende therapieën.

• Tijdens de follow-up ervoeren 6 vrouwen en 3 mannen een ASCVD-event, maar de eventvrije overleving van ASCVD verschilde niet tussen de 2 groepen (P=0,363).

Veiligheid

• Maag-darmstoornissen, zoals diarree, misselijkheid en buikpijn, waren de meest gemelde nadelige events en ze traden vaker op bij vrouwen dan bij mannen (78 vs. 32 events; P=0,0002).

• De meeste gastro-intestinale nadelige events waren licht tot matig ernstig van aard. 

• Verhoogde levertransaminasewaarden (>3x bovengrens van normaal) werden waargenomen bij 22 vrouwen (58%) en bij 16 mannen (43%) (P=0,368).

Conclusie

In deze post-hocanalyse van de observationele, retrospectieve, ongecontroleerde Pan-European Lomitapide Study onder 75 HoFH-patiënten resulteerde behandeling met lomitapide in een vergelijkbare LDL-c-reductie en eventvrije overleving van ASCVD bij mannen en vrouwen. Het aantal gastro-intestinale nadelige events was wel hoger bij vrouwen dan bij mannen.

Vind dit artikel online op Atherosclerosis.

Referenties

1. R.A. Hegele, et al., Rare dyslipidaemias, from phenotype to genotype to management: a European Atherosclerosis Society task force consensus statement, Lancet Diabetes Endocrinol. 8 (1) (2020) 50–67.
2. J. Mulder, et al., Sex differences in diagnosis, treatment, and cardiovascular outcomes in homozygous familial hypercholesterolemia, JAMA Cardiol. 9 (4) (2024) 313–322.
3. L. D’Erasmo, et al., Efficacy and safety of lomitapide in homozygous familial hypercholesterolaemia: the pan-European retrospective observational study, Eur J Prev Cardiol. 29 (5) (2022) 832–841.