Vroege behandeling met SGLT2-remmers verbetert diurese en uitkomsten bij acuut HF

In een meta-analyse van individuele patiëntgegevens verhoogde vroege initiatie van SGLT2-remmers bij patiënten die waren opgenomen met acuut HF de diurese en verlaagde het risico op totale sterfte of HF-heropname na 60 dagen ten opzichte van placebo/controle, met een gunstig cardiorenaal veiligheidsprofiel

Deze samenvatting is gebaseerd op de publicatie van Zonneveld LEEC, ter Maaten JM, Voors AA, et al. - Early effects of SGLT2 inhibitors in acute heart failure: an individual patient-level meta-analysis. Eur J Heart Fail. 2026 Jun 23:xuag184. [Online ahead of print]. doi: 10.1093/ejhf/xuag184.

Introductie en methoden

Achtergrond

Acuut HF wordt gekenmerkt door het ontstaan of verergeren van congestie, waarvoor lisdiuretica de hoeksteen van de behandeling vormen [1-2]. Volledige decongestie wordt echter vaak niet bereikt [3]. Hoewel SGLT2-remmers een gevestigde behandeling zijn voor chronisch HF [4-5], zijn de vroege effecten ervan op decongestie bij patiënten die zijn opgenomen met acuut HF nog onzeker.

Doel van de studie

De onderzoekers voerden een meta-analyse van individuele patiëntgegevens uit om de effecten te evalueren van vroege initiatie van SGLT2-remmers op diurese, natriurese, uitkomsten tijdens ziekenhuisopname en klinische uitkomsten na ontslag bij patiënten die waren opgenomen met acuut HF.

Methoden

Individuele patiëntgegevens werden gepoold uit zes gerandomiseerde gecontroleerde studies waarin empagliflozine of dapagliflozine werd vergeleken met placebo, standaardzorg of controle bij patiënten met acuut (gedecompenseerd) HF. In totaal werden 623 patiënten geïncludeerd, van wie 314 werden gerandomiseerd naar een SGLT2-remmer. De mediane leeftijd was 67 jaar, 38% was vrouw, de mediane LVEF was 35% en 76% had een voorgeschiedenis van HF. De studiemedicatie werd bij 64% van de patiënten gestart op de dag van opname en bij 93% van de patiënten binnen 48 uur.

Uitkomstmaten

Het primaire eindpunt was cumulatieve diurese na 24 uur. Secundaire eindpunten waren onder andere cumulatieve diurese tot 5 dagen, natriurese, gewichtsverandering, renale veiligheid, totale sterfte, HF-heropname na 30 en 60 dagen en een hiërarchische win-ratioanalyse waarin sterfte, HF-heropname en 24-uursdiurese waren opgenomen.

Belangrijkste resultaten

• Patiënten die werden behandeld met een SGLT2-remmer hadden gedurende de eerste 24 uur een significant grotere urineproductie dan patiënten in de placebo-/controlegroep (3500 ml vs. 2700 ml; gecorrigeerd verschil tussen de groepen: 604 ml; 95%BI: 340-890; P<0,001).
• Het verschil in cumulatieve diurese bleef bestaan tot en met dag 5:
  • 48 uur: +1326 ml (P<0,001).
  • 72 uur: +1605 ml (P<0,001).
  • 96 uur: +2150 ml (P<0,001).
  • 120 uur: +2006 ml (P=0,007).
• De natriurese verschilde op geen enkel gemeten tijdstip significant tussen de behandelgroepen.
• Op dag 5 was het gewichtsverlies significant groter met SGLT2-remmers (−4,65 kg vs. −4,0 kg; P=0,012).
• Gedurende de eerste 5 dagen waren er geen significante verschillen in afname van NT-proBNP, duur van de ziekenhuisopname of sterfte tijdens ziekenhuisopname.
• Na 60 dagen was het samengestelde eindpunt van totale sterfte of HF-heropname significant lager met SGLT2-remmers (gecorrigeerde HR: 0,62; 95%BI: 0,41-0,95; P=0,028).
• Na 30 dagen liet het samengestelde eindpunt een gunstige trend zien, maar het verschil was niet statistisch significant (gecorrigeerde HR: 0,64; 95%BI: 0,40-1,02; P=0,061).
• De hiërarchische win-ratioanalyse was in het voordeel van SGLT2-remmers ten opzichte van placebo/controle (win ratio: 1,45; 95%BI: 1,16-1,82; P=0,001).
• Behandeling met SGLT2-remmers was niet geassocieerd met een verandering in nierfunctie of verslechtering van de nierfunctie en was geassocieerd met een lagere incidentie van hypokaliëmie op dag 2 en 3 ten opzichte van placebo/controle.

Conclusie

In deze meta-analyse van individuele patiëntgegevens van patiënten die waren opgenomen met acuut HF verhoogde vroege initiatie van SGLT2-remmers bovenop standaard diuretische behandeling de diurese zonder de natriurese te beïnvloeden en verlaagde deze het risico op totale sterfte of HF-heropname na 60 dagen ten opzichte van placebo/controle. Vroege initiatie van SGLT2-remmers liet daarnaast een gunstig cardiorenaal veiligheidsprofiel zien. Deze bevindingen ondersteunen vroege initiatie van SGLT2-remmers tijdens ziekenhuisopname voor acuut HF.

Vind dit artikel online op Eur J Heart Fail.

Referenties

1. McDonagh TA, Metra M, Adamo M, Gardner RS, Baumbach A, Böhm M, et al. 2021 ESC guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure: developed by the task force for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure of the European Society of Cardiology (ESC) with the special contribution of the heart fail ure association (HFA) of the ESC. Eur Heart J 2021;42:3599–726. https://doi.org/10. 1093/eurheartj/ehab368
2. Mullens W, Damman K, Harjola V, Mebazaa A, Brunner-La Rocca H, Martens P, et al. The use of diuretics in heart failure with congestion—a position statement from the Heart Failure Association of the European Society of Cardiology. Eur J Heart Fail 2019;21:137–55. https://doi.org/10.1002/ejhf.1369
3. Valente MAE, Voors AA, Damman K, Van Veldhuisen DJ, Massie BM, O’Connor CM, et al. Diuretic response in acute heart failure: clinical characteristics and prognostic sig nificance. Eur Heart J 2014;35:1284–93. https://doi.org/10.1093/eurheartj/ehu065
4. McDonagh TA, Metra M, Adamo M, Gardner RS, Baumbach A, Böhm M, et al. 2023 fo cused update of the 2021 ESC guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure. Eur Heart J 2023;44:3627–39. https://doi.org/10.1093/eurheartj/ehad195
5. Packer M, Anker SD, Butler J, Filippatos G, Pocock SJ, Carson P, et al. Cardiovascular and renal outcomes with empagliflozin in heart failure. N Engl J Med 2020;383:1413–24. https://doi.org/10.1056/NEJMoa2022190